Wyobraź sobie, że stajesz przed Jezusem, który chce mówić do ciebie indywidualnie. Pozwól Mu na to, by dotykał tego, co dzisiaj w tobie istotne.

Łk 10,1-9

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże”.

Jezus posyła uczniów jak owce między wilki. Bycie posłanym jak owce między wilki oznacza zaufanie temu, który posyła. Jako uczeń Jezusa możesz się bać albo czuć nieprzygotowanym do tego, do czego zostałeś przez Niego posłany. On jednak zapewni ci to, czego potrzebujesz. Przyjrzyj się emocjom, które pojawiają się w tobie, gdy słyszysz o takim posłaniu.

Bóg powołuje i posyła ludzi wokół ciebie. Rozejrzyj się dookoła, w swoim domu, szkole, pracy czy na uczelni. Popatrz przez chwilę, jak i do czego Jezus ich posyła.

Jezus posyła swoich uczniów, by nieśli pokój tam, gdzie będą szli. Nie mówi o tym, by walczyli z odmiennym zdaniem; by zmuszali innych do wiary. Mówi, że mają wprowadzać pokój. Wsłuchaj się raz jeszcze w słowa Ewangelii i usłysz to, które szczególnie jest skierowane dzisiaj do ciebie.

Możesz poprosić Ducha Świętego, aby obdarzał cię pokojem.

Okresy liturgiczne

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco