Przypomnij sobie sytuację, kiedy po wykonaniu pracy czułeś duże zmęczenie. Spróbuj przywołać w sobie te doznania.

Łk 17,7-10

Jezus powiedział: „Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: «Pójdź zaraz i siądź do stołu»? Czy nie powie mu raczej: «Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił»? Czy okazuje wdzięczność słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: «Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać»”.

Jezus przypomina dzisiaj swoim uczniom, że są sługami. Codzienne zadania, praca, którą wykonują, to wypełnianie obowiązku. Dlatego nie otrzymują za nie jakichś wyjątkowych wyrazów wdzięczności ze strony tych, którzy je zlecili. Jakie uczucia rodzą się w twoim sercu na te słowa?

Pan Bóg jest dla nas kimś więcej niż zleceniodawcą. On cieszy się naszym działaniem. Jednak to nie od skuteczności czy pracowitości zależy nasza wartość w Jego oczach. Spróbuj wyobrazić sobie łagodne spojrzenie Boga, pełne bezwarunkowej miłości do ciebie.

Bóg widzi w nas swoje dzieci, swoich przyjaciół, nie sługi. Taką prawdę objawił nam Jezus całym swoim życiem. Codziennie zaprasza nas do wspólnego stołu. On chce świętować z nami nasze dobre działanie i wszystkie sukcesy. Równie bliski i solidarny wobec nas jest, gdy przeżywamy porażki i kiedy nie jesteśmy produktywni. Przytula nas zawsze do swojego serca, bez względu na to, jaką pracę wykonaliśmy. O jakich swoich działaniach chciałbyś Mu dzisiaj opowiedzieć?

Pozostań jeszcze przez chwilę z Jezusem z tym wszystkim, co pojawiło się w twoim sercu podczas tej modlitwy.

Różaniec bez komentarza

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco