Wyobraź sobie, że towarzyszysz Jezusowi jako Jego uczeń. W pewnym momencie siadacie wśród faryzeuszów i uczonych w Prawie. Posłuchaj tego, co mówi do nich Jezus.

Łk 11,42-46

Jezus powiedział: „Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą”. Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: „Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz”. On odparł: „I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie”.

Jezus przeprowadza trudną rozmowę z faryzeuszami i uczonymi w Prawie. Chce im pokazać, że spełniają przepisy prawa, ale gubią w tym sprawiedliwość i miłość Bożą, które nadają sens Prawu. Zastanów się, czym dla ciebie są przykazania? Jakie uczucia rodzą się w tobie, kiedy słyszysz słowa Jezusa wypowiedziane do faryzeuszów?

Jezus chce również otworzyć oczy faryzeuszom na to, jak traktują modlitwę. Tłumaczy, że zajmowanie pierwszych miejsc w synagogach nie musi oznaczać większej bliskości z Bogiem. Ale że w modlitwie chodzi o to, jak blisko Boga jest serce człowieka. Pomyśl chwilę o swojej modlitwie. Co jest w niej dla ciebie najważniejsze?

Na końcu Jezus zwraca się również do uczonych w Prawie. Wyrzuca im, że nakładają na ludzi ciężary i zobowiązania, których sami nie wypełniają. Bóg nigdy nie nakłada na człowieka ciężarów, które byłyby nie do uniesienia. Jakie uczucia rodzą się w tobie, gdy słyszysz te słowa?

Na koniec opowiedz Jezusowi o tym, co wydarzyło się w twoim sercu podczas tej modlitwy. Możesz Go poprosić, byś nigdy nie zwątpił w Jego miłość i miłosierdzie.

Współpraca

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco