Wyobraź sobie miejsce w twoim sercu wypełnione światłem. Gdy w nie spoglądasz, światło przenika całe twoje ciało. Oczyszcza, ogrzewa i leczy.

Łk 11,37-41

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to Pan rzekł do niego: „Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste”.

Przypomnij sobie niedawną sytuację, w której pojawiła się w tobie silna emocja. Nazwij nastrój, który ci towarzyszył podczas tego wydarzenia. W jaki sposób wpłynął on na twoje zachowanie?

Jezus zachęca, byśmy zadbali o spójność naszego świata wewnętrznego i zewnętrznego. Zamiast ukrywać nasze nastroje, możemy ofiarować je dla dobra naszego i innych. Wszystko, co odczuwamy wewnątrz, może stać się motywacją do dobrej reakcji na zewnątrz. Jak można było wykorzystać nastrój, który masz w pamięci?

Słuchając Ewangelii jeszcze raz, zajrzyj do swojego wnętrza. Bije w nim źródło wszystkich dobrych czynów. Spróbuj dostrzec ich zalążki w przyjemnych i trudnych nastrojach, które zamieszkują twoje serce.

Na koniec rozgość się na chwilę w swoim sercu. Jeszcze raz spróbuj poczuć, jak światło bijące z serca przenika twoje ciało. Już gotowe, by wydostać się na zewnątrz.

Współpraca

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco