Wyobraź sobie starszego mężczyznę idącego gdzieś z pośpiechem. Trwa już noc. W tle słychać cykanie świerszczy. Wreszcie człowiek ten zbliża się do drzwi. Tam czeka na niego osoba znająca odpowiedź na niepokoje jego serca.

J 3, 13-17

Jezus powiedział do Nikodema: «Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony».

Nikodem jest faryzeuszem i odpowiada za nauczanie Izraelitów Prawa. Zna Pismo Święte, ale to dzięki Jezusowi może zrozumieć je dokładnie. Chrystus pokazuje mu, że plan Boga na zbawienie ludzi jeszcze się nie skończył. Czasem wydaje się, że to, co najciekawsze w relacji z Bogiem należy już do przeszłości. Tymczasem Jezus przekracza oczekiwania. Zaskakuje. Jakie uczucia budzi w tobie taka perspektywa?

Uczony Nikodem zna Mojżesza. Pamięta historię o miedzianym wężu. Izraelita, którego ukąsił prawdziwy wąż, mógł popatrzeć na jego miedziany wizerunek. Wówczas Bóg go uzdrawiał. Jezus zapowiada podobny znak. Człowiek, którego dręczy grzech, może uwierzyć w Jezusa, który wziął na siebie grzechy całej ludzkości. Bóg nie obiecuje, że już teraz zniknie ból, trud i umieranie. Bóg proponuje zmartwychwstanie, odnajdywanie życia. Jakie emocje pojawiają się w tobie na tę myśl?

Przejęty Nikodem przychodzi do Jezusa w taki sposób, w jaki na tę chwilę potrafi. Jest ciekawy tego, co Jezus ma mu do powiedzenia. Słuchając tekstu Ewangelii po raz kolejny, spróbuj zobaczyć, co cię w nim porusza.

Na koniec możesz porozmawiać z Jezusem o tym, co poruszyło cię najmocniej podczas tej modlitwy.

Terminarz rekolekcji i sesji

Terminarz rekolekcji i sesji

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco