Jest tyle rzeczy, za które możemy dziś dziękować Bogu: możliwość spotkania z Jezusem w Ewangelii, dostępność Biblii w języku polskim, Modlitwę w drodze... W postawie dziękczynienia wsłuchaj się w dzisiejszy dialog Jezusa z uczniami. 

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg świętego Marka
Mk 8,1–10 
W owym czasie, gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal Mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. I jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Odpowiedzieli uczniowie: „Jakże tu na pustkowiu będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?” Zapytał ich: „Ile macie chlebów?” Odpowiedzieli: „Siedem”. I polecił tłumowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je podawali. I podali tłumowi. Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo, i polecił je rozdać. Jedli do syta, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił. Zaraz też wsiadł z uczniami do łodzi i przybył w okolice Dalmanuty. 

Jezus chce nakarmić tłum ludzi, którzy przy Nim trwają od kilku dni. Wie, że pokarm cielesny jest im potrzebny, by wyruszyli w drogę do domów. Pyta uczniów, ile mają jedzenia. Uczniowie patrzą z zaniepokojeniem i zdziwieniem na Jezusa. Mają tylko siedem chlebów dla około czterech tysięcy ludzi. Pomyśl o swoim życiu i sytuacji, w której miałeś czegoś zdecydowanie za mało. 

Jezus się tym nie martwi, jakby nie widział tych dysproporcji, tylko dziękuje Bogu za te siedem chlebów. Następnie robi coś szalonego – podaje chleby uczniom, by dawali je ludziom. To samo robi z kilkoma rybkami, które mieli. W efekcie każdy je do syta. Zastanów się, co jest twoim chlebem i rybką. Podziękuj za nie.

W postawie wdzięczności mało zamienia się w dużo, a dziękczynienie rodzi hojność i wielkoduszność. Jezus nakarmił innych swoją wdzięcznością za to, co miał. Rozmnożenie chleba i ryb odbyło się za pośrednictwem uczniów i ludzi, którzy przekazywali jedzenie z rąk do rąk. Pomyśl, komu możesz przekazać swoje „za mało”, by podzielić się tym z innymi?

Na koniec tej modlitwy podziękuj za zwykłe, codzienne rzeczy, np. za to, że mogłeś się dziś znów obudzić.