Cisza i spokój szabatu. Faryzeusze zgodnie z prawem odpoczywają. W pewnym momencie spośród zbóż wyłania się Jezus z grupą uczniów zrywających kłosy i pożywiających się ziarnami. Faryzeusze wiedzą, że zrywanie kłosów, przesiewanie i selekcja ziarna są w szabat zabronione. Wyobraź sobie ich twarze, to, co mówią, przyjrzyj się ich oczom.

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg świętego Marka
Mk 2,23-28 
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: „Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?” On im odpowiedział: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom”. I dodał: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu”.

Większość z nas lubi odpoczywać i świętować. A jednak potrzebujemy przykazania, które zaleca nam powstrzymywanie się od pracy i celebrowanie dni świątecznych. Zbyt łatwo wpadamy w wir zajęć, pracy i działania. „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. Przypomnij sobie ostatni świąteczny dzień. Jak go przeżyłeś? Czemu poświęciłeś najwięcej czasu?

Nie można zmusić nikogo do radości. Świętowanie pod przymusem, obwarowane zakazami i nakazami, albo świętowanie tylko na pokaz nie ma sensu i nikomu nie służy. Nie zbliża człowieka do człowieka, nie pozwala doświadczyć bliskości z Bogiem. Takiemu przeżywaniu dnia świętego przeciwstawia się Jezus. Czym dla ciebie jest świętowanie?

W szabat Żydzi świętowali wypełnienie dzieła stworzenia świata, a także wyjście z niewoli egipskiej. Niedziela zaś to zwieńczenie dzieła nowego stworzenia. Czcimy wtedy Zmartwychwstanie Jezusa, czyli ostateczne wyzwolenie człowieka z niewoli grzechu i śmierci. Czy pamiętasz, że każdy niedzielny poranek to wspomnienie poranka Wielkanocnego?

Poproś Pana Boga, aby nauczył cię prawdziwie dziękować i wielbić Go za wszystko, co stworzył. Poproś Jezusa, aby pozwalał ci cieszyć się z nowego życia, które daje.