Królestwo Boże ma wymiar duchowy, dlatego trudno jest nam je sobie wyobrazić. Jezus wyjaśniał jego istotę poprzez przypowieści. 

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg świętego Łukasza
Łk 13,18–21 
Jezus mówił: „Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki podniebne zagnieździły się na jego gałęziach”. I mówił dalej: „Z czym mam porównać królestwo Boże? Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło”.

Królestwo Boże rozpoczyna się od czegoś bardzo małego, niemalże niezauważalnego – od danej człowiekowi Bożej łaski, która jest jak maleńkie ziarenko. To niepozorne ziarenko, posadzone w ogrodzie naszego serca, ma stać się wielkim drzewem i promieniować dobrem i miłością na innych ludzi. Czy wierzysz w to, że królestwo Boże wzrasta w tobie w tej chwili? W czym dostrzegasz jego wzrost? 

Jezus porównuje również królestwo Boże do odrobiny zaczynu, który zakwasza wielką ilość ciasta. Tym zaczynem jest miłość, którą Bóg wszczepia w serce człowieka. Stopniowo ogarnia ona wszystkie sfery jego życia i powoduje, że pragnie tą miłością się dzielić. Jakie motywacje kierują tobą w relacjach z innymi ludźmi?

To Bóg jest budowniczym swojego królestwa i wzrasta ono mocą Ducha Świętego. Jednak, aby królestwo Boże mogło wzrastać w nas i w naszym otoczeniu, potrzebne jest nasze zaangażowanie, otwarcie się na działanie łaski Bożej. Boże ziarno potrzebuje urodzajnej gleby ludzkiego serca, która je przyjmie i pozwoli mu wyrosnąć. Czy na co dzień bardziej koncentrujesz się na działaniu na chwałę Boga i budowaniu Jego królestwa, czy raczej na realizacji własnych planów?

Na zakończenie poproś Ducha Świętego, by nauczył cię, jak współpracować z Bogiem w budowaniu Jego królestwa – w tobie i w świecie zewnętrznym.