Bóg chce być obecny w życiu każdego człowieka w sposób aktywny i przemieniający. Niezależnie od tego, jak dawno zaprosiłeś Go do swojego życia, posyła do ciebie swego Ducha, aby ciągle na nowo ożywiał twoją wiarę. Poproś o serce otwarte na Jego działanie. 

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg świętego Łukasza.
Łk 2, 22-40 
Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni.
A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela». A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu». Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.


Maria i Józef przybyli do świątyni, bo tego wymagało od nich prawo. Jednak przyszli do Boga z ogromnym zaufaniem, aby podzielić się z Nim największą radością ich życia. Dzięki małemu Jezusowi wypełnienie prawa nie było dla nich ciężarem, a tylko doprowadziło do pogłębienia relacji z Bogiem Ojcem. Zastanów się, jak rozumiesz wypełnianie przykazań w kontekście relacji z Bogiem. 

Duch Święty Pocieszyciel oznajmił Symeonowi, że nie umrze, aż nie zobaczy Jezusa. Potem ten sam Duch Boży przyprowadził go do świątyni i pod Jego natchnieniem Symeon wypowiedział proroctwo. Jego postawa uczy całkowitego posłuszeństwa i otwartości na natchnienia, które prowadzą do spotkania z samym Jezusem. Zaufanie Bogu prowadzi tylko do większego dobra i szczęścia człowieka. Kiedy najtrudniej jest ci zaufać?

Prorokini Anna całe swoje życie związała z Bogiem. Pomimo podeszłego wieku i śmierci męża była radosna i głosiła wszystkim, którzy byli otwarci na Słowo, wyzwolenie z ręki Boga. Słuchając jeszcze raz tekstu Ewangelii przypomnij sobie chwile, w których radość pochodząca od Ducha Świętego przemieniła twoje życie. 

Ofiaruj Jezusowi wszystkie myśli, uczucia i pragnienia, jakie pojawiły się w czasie tej modlitwy. Poproś, aby spotkanie z Nim wprowadziło dzisiaj w twoje życie radość i pokój.