23
01.2022
III niedziela zwykła Łk 1,1–4. 4,14–21
0,00 / 0,00

Tuesday, 18 stycznia 2022

Okres zwykły, Mk 2,23–28 
Św. Małgorzata Węgierska

Wyobraź sobie, że idziesz drogą z Jezusem i Jego uczniami. Przyglądają się wam uważnie faryzeusze. Jezus wchodzi z nimi w dialog. Posłuchaj, co ma im do powiedzenia. Może usłyszysz coś, co dotyczy też ciebie? 

Mk 2,23–28 
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: „Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?” On im odpowiedział: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom”. I dodał: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu”. 

Faryzeusze byli krytycznie nastawieni do Jezusa, do tego, co robił i mówił. Często prowokowali Go różnymi pytaniami, aby wystawić Go na próbę. Tutaj po prostu się przyglądają i oceniają postępowanie Jego uczniów, które według nich jest łamaniem prawa. Jak często tobie zdarza się oceniać postawy innych osób tylko na podstawie tego, co widzisz? 

Jezus wchodzi w dialog z faryzeuszami. Tłumaczy im spokojnie, wyjaśniając Pisma, odnosząc się do tego, co jest dla nich tak bardzo ważne. W życiu często zdarzają się sytuacje, które nie są jednoznaczne, nie do końca wiadomo, co jest słuszne. Jak często pytasz Jezusa, jak postąpić, a odpowiedzi szukasz w Słowie Bożym? 

Wszystkie przykazania, także to, które dotyczy świętowania, nie służą temu, aby człowiek, wypełniając je, zadowolił Boga. To dar, który ma uszczęśliwić człowieka. Wypełniając przykazania, stajemy się szczęśliwsi, bo jesteśmy bliżej Boga, który jest celem naszego życia. Człowiek nie jest niewolnikiem przykazań. Dzięki nim staje się wolny od zła. Słuchając jeszcze raz słów Ewangelii, spróbuj  dostrzec, drogę  wypełniania przykazań jako środka do celu, a nie ograniczenia. 

W chwili osobistej modlitwy spróbuj podziękować Bogu za dar przykazań. Możesz poprosić, aby nauczył cię wypełniać je z radością.

Chwała Ojcu…