23
01.2022
III niedziela zwykła Łk 1,1–4. 4,14–21
0,00 / 0,00

Monday, 17 stycznia 2022

Okres zwykły, Mk 2,18–22
Św. Antoni (pustelnik)

Żeby kogoś dobrze zrozumieć, trzeba się posługiwać tymi samymi pojęciami, wartościami, w podobny sposób doświadczać rzeczywistości. Słuchając dzisiejszej Ewangelii, spróbuj uchwycić podstawową trudność, jaką mieli faryzeusze i uczniowie Jana Chrzciciela, słuchając i obserwując Jezusa i Jego uczniów. 

Mk 2,18–22 
Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: „Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?” Jezus im odpowiedział: „Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo mają pośród siebie pana młodego. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i gorsze staje się przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki. Wino się wylewa i bukłaki przepadną. Raczej młode wino należy wlewać do nowych bukłaków”. 

Uczniowie Jan Chrzciciela i faryzeusze, wszyscy oni, wyczekiwali spełnienia obietnicy dla Izraela – przyjścia Mesjasza. Czujni obserwują, badają znaki, pytają. Tymczasem Zbawiciel już przyszedł i przyniósł ze sobą rzeczywistość wesela. Jest panem młodym, niesie radość. Czasami trudno jest zrezygnować z długo trwającego oczekiwania i rozpoznać prawdziwe spełnienie, zacząć się nim cieszyć. Jakie jest twoje serce: ostrożne czy ufne? 

Jezus, opisując różnicę między starym a nowym Przymierzem, odwołuje się do starego i nowego ubrania. Stare ubranie jest słabe, przetarte, ale czasem jesteśmy do niego przywiązani. Nieraz chcemy na siłę ratować przeszłość, jakoś ją połatać. Kiedy dzieje się to kosztem teraźniejszości, tracimy jedno i drugie. Jezus pokazuje, że to, co nowe, obnaża jeszcze bardziej słabość starego. Kiedy ostatnio zmagałeś się z próbą odpuszczenia starego schematu działania, by  otworzyć się na świeżość nauki Jezusa? 

Jezus mówi o radości i pełni. Odwołuje się do symbolu wesela, jakim jest wino. Młode wino buzuje, ma moc rozerwać materię starego bukłaka, starych pojęć, przyzwyczajeń, myśli. Pan ostrzega przed zmarnowaniem zbawienia, które On sam niesie, przez zamknięcie go w ludzkich tylko, słabych i ciasnych przekonaniach. Słuchając ponownie Ewangelii sprawdź czy należysz do tych, którzy mają postawę oczekiwania, postawę ucznia, czy do tych, którzy zaprzestali poszukiwań twierdząc, że już znaleźli? 

Porozmawiaj z Panem Jezusem o tym momencie życia, który właśnie przeżywasz. Ciekawe, jaką radość przygotował dla ciebie na dzisiaj?

Chwała Ojcu…