Wyobraź sobie, że niedługo czeka cię coś niezwykłego. Pomyśl o ekscytacji i radości, które zwykle ci towarzyszą w tak wyjątkowych chwilach.

J 5,1-16

Było święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy. W Jerozolimie zaś jest przy Owczej Bramie sadzawka, nazwana po hebrajsku Betesda, mająca pięć krużganków. Leżało w nich mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych. Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już dłuższy czas, rzekł do niego: „Czy chcesz wyzdrowieć?” Odpowiedział Mu chory: „Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. W czasie kiedy ja dochodzę, inny wstępuje przede mną”. Rzekł do niego Jezus: „Wstań, weź swoje nosze i chodź!” Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje nosze i chodził. Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: „Dziś jest szabat, nie wolno ci dźwigać twoich noszy”. On im odpowiedział: „Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje nosze i chodź”. Pytali go więc: „Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?” Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu. Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: „Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło”. Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat.

Uwaga Jezusa skupia się na człowieku, który długo czeka na uzdrowienie. Czekanie może być wypełnione nadzieją i ekscytacją. Może też wiązać się ze zniecierpliwieniem i zawodem. Na co ważnego czekasz w swoim życiu?

Człowiek z dzisiejszej Ewangelii choruje od wielu lat. Rzeczywistość choroby jest jego codziennością. Jednocześnie ma on w sobie dużo determinacji, by wciąż walczyć o cud, o uzdrowienie. Pomyśl o tym, co daje ci nadzieję na dobre zakończenie twoich problemów i trudności.

W pokonywaniu trudności niezwykle ważne jest wsparcie drugiej osoby. Człowiek jest stworzony z relacji i do relacji. Chorego nie uzdrawia wyjątkowe miejsce czy cudowna woda, ale spotkanie z Jezusem. Zastanów się, co tobie pomaga budować bliższą więź z Bogiem i drugim człowiekiem.

Możesz dziś zawierzyć Jezusowi sprawy, które cię trapią od dłuższego czasu. On widzi, jak bardzo czekasz na ich dobre zakończenie.

Inne wersje językowe Modlitwy w drodze

Francja

Hiszpania

Holandia

Kraje arabskie

Łotwa

Niemcy

Nigeria

Portugalia

Ukraina

Wielka Brytania

Polecane akcje

Zapisz się do newslettera, bądź na bieżąco