Słowa, które dzisiaj usłyszysz, to przemowa Jezusa do faryzeuszów – ludzi, którzy pretendowali do miana znawców Pisma Świętego. Wsłuchaj się w to, co Pan chce ci dziś powiedzieć. 

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg świętego Jana.
J 8,12-20 
Jezus przemówił do faryzeuszów tymi słowami: «Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia». Rzekli do Niego faryzeusze: «Ty sam o sobie dajesz świadectwo. Twoje świadectwo nie jest prawdziwe». W odpowiedzi rzekł do nich Jezus: «Nawet jeżeli Ja sam o sobie daję świadectwo, to świadectwo moje jest prawdziwe, bo wiem, skąd przyszedłem i dokąd idę. Wy zaś nie wiecie ani skąd przychodzę, ani dokąd idę. Wy osądzacie według zasad tylko ludzkich. Ja nie sądzę nikogo. A jeślibym nawet sądził, to sąd mój jest prawdziwy, ponieważ nie jestem sam, lecz Ja i Ten, który Mnie posłał. Także w waszym Prawie jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe. Oto Ja daję świadectwo o sobie samym oraz zaświadcza o Mnie Ojciec, który Mnie posłał». Na to powiedzieli Mu: «Gdzież jest twój Ojciec?» Jezus odpowiedział: «Nie znacie ani Mnie, ani mego Ojca. Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i mojego Ojca». Słowa te wypowiedział przy skarbcu, kiedy nauczał w świątyni. Mimo to nikt Go nie pojmał, gdyż godzina Jego jeszcze nie nadeszła. 

Jezus jest twoim światłem i może roświetlić najciemniejsze zakamarki twojego serca. Niezależnie od tego, w jakiej sytuacji życiowej się znajdujesz, w świetle czy wielkiej ciemności; czy wiesz lub nie, co masz dalej robić. Usłyszałeś dzisiaj obietnicę:  jeśli pójdziesz za Jezusem, otrzymasz światło życia, czyli zupełnie nowe życie! Jakie myśli wywołuje to w tobie?

Ile razy osądziłeś człowieka według swojej opinii lub według opinii innych ludzi? Faryzeusze posądzają Jezusa o kłamstwo. Jednakże świadectwo Jezusa jest wyjątkowe, bo jest świadectwem Boga. Odszukaj w tych słowach, pełnych mocy, ukojenia dla swego serca! On nie sądzi nikogo w sposób ludzki. Pragnie pokory, która nie pozwala na wydawanie szybkiego osądu. Jaką opinią lub jakim sądem skazałbyś Jezusa, gdyby powiedział dziś niewygodną dla ciebie prawdę? 

Jezus wygłasza swoje słowo przy skarbcu świątynnym. Co jest dla ciebie najcenniejszym skarbem? „Wy mnie nie znacie… Nie znacie mojego Ojca…”. Może jesteś już tak samowystarczalny, że nie potrzebujesz Boga? W Wielkim Poście to pytanie zasadnicze: kim w moim życiu jest Jezus? Gdzie jest mój skarb?

Poproś Pana, aby otworzył twoje serce na Jego łaskę. Niech Jego miłość będzie dla ciebie latarnią w trudzie podjęcia każdej decyzji. Poproś Jezusa, abyś nigdy nie był jak faryzeusz, który uważa, że wie już wszystko.