Friday, 04 września 2026

Spróbuj przypomnieć sobie jakąś ostatnią zmianę w swoim życiu. Może mało istotną, a może generalną. Jaka była wówczas twoja pierwsza reakcja?

Łk 5,33-39

Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa: „Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją”. A Jezus rzekł do nich: „Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli”. Opowiedział im też przypowieść: „Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: «Stare jest lepsze»”.

Zmiany w życiu czasem są zaplanowane, ale często pojawiają się nieoczekiwanie, wymuszane różnymi okolicznościami. Są zaburzeniem pewnego rytmu, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Te przyzwyczajenia bywają źródłem oporu wobec nowych wyzwań. Co pomaga ci przejść przez takie wydarzenia?

Nowe bukłaki i młode wino to symbole – za ich pomocą Jezus określa nowe życie, do którego jesteśmy powołani. Życie w łączności z Nim, pełne odwagi, radości i otwartości na rozwój. Jak się czujesz z myślą, że jesteś wezwany do tak pięknych rzecz?

Wracając jeszcze raz do sceny z Ewangelii, wyobraź sobie, że stoisz tam wśród apostołów, obok Jezusa. Jak się czujesz ze świadomością, że On jest tak blisko?

Na koniec możesz poprosić Jezusa o odwagę do zmiany tego, co jeszcze oddziela cię od Niego, o doświadczenie Jego bliskości.