Saturday, 08 sierpnia 2026

Wyobraź sobie osobę, która cierpi fizycznie lub psychicznie. Chcesz w jakiś sposób jej pomóc i zastanawiasz się nad dobrym rozwiązaniem.

Mt 17, 14-20

Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i padając przed Nim na kolana, prosił: «Panie, zlituj się nad moim synem! Jest epileptykiem i bardzo cierpi; bo często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić». Na to Jezus odrzekł: «O plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie Mi go tutaj!» Jezus rozkazał mu surowo, i zły duch opuścił go.  Od owej pory chłopiec odzyskał zdrowie. Wtedy uczniowie podeszli do Jezusa na osobności i zapytali: «Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić?» On zaś im rzekł: «Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: „Przesuń się stąd tam!”, a przesunie się. I nic nie będzie dla was niemożliwego».

Nieznajomy mężczyzna przybył do uczniów Jezusa z prośbą o wypędzenie demona z ciała jego chorego syna. Uczniowie próbowali, lecz nie udało im się tego zrobić. Z pomocą –  zarówno chłopcu, jak i uczniom – przychodzi Jezus. Chłopiec zostaje uzdrowiony. Doświadczenie niemocy wobec czyjegoś cierpienia jest trudne. Dziś widzimy, jak przeżywają ją uczniowie. W ich doświadczenie wchodzi Jezus.

Uczniowie myśleli, że tak jak niejeden raz w przeszłości będą w stanie wypędzić demona z ciała chłopca. Chociaż mieli wiarę, okazała się ona niewystarczająca, słaba i nieskuteczna. Patrząc na to doświadczenie apostołów, pomyśl przez chwilę o swojej wierze.

Jezus mówi wprost swoim uczniom, że wiara daje moc. Samo upoważnienie do wyrzucania demonów lub wykonywania jakiejkolwiek pracy duchowej nie wystarcza. Jezus zwraca uwagę na potrzebę wiary. Wsłuchaj się jeszcze raz w słowa Jezusa, obserwując Jego postawę.

Na zakończenie tej modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym, co najbardziej cię poruszyło w dzisiejszej Ewangelii, w dzisiejszej modlitwie.