Friday, 17 lipca 2026

Na początku tej modlitwy pomyśl o ludziach, których spotykasz na co dzień.

Mt 12,1-8

Pewnego razu Jezus przechodził w szabat pośród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść ziarna. Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: „Oto twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat”. A On im odpowiedział: „Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść ani jemu, ani jego towarzyszom, lecz tylko kapłanom? Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. Gdybyście zrozumieli, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary», nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu”.

Jezus, dostrzegając głód swoich uczniów, zwraca uwagę na troskę o potrzeby innych. W Jego postawie widzimy, że dbałość o bliźniego jest stawiana ponad sztywne reguły i zasady. Przypomina również faryzeuszom, że miłość jest najważniejsza. W codziennym życiu nawet najmniejsze gesty mogą wiele znaczyć dla osób, które spotykamy. Komu dziś chciałbyś okazać serdeczność, dobro, troskę?

Jezus przypomina nam, że wszelkie dary, jakie otrzymujemy, mają służyć dobru i miłości między ludźmi. Wystarczy drobny gest, ciepłe słowo lub zwykły uśmiech, by uczynić czyjś dzień lepszym.

Ewangelia uczy nas, że powinniśmy dążyć do tego, aby nasze działania były wyrazem troski o innych i umiejętności dostrzegania wartości w każdej osobie. Ty też doświadczasz dobra od innych, co jest wyrazem troski Jezusa o ciebie. Z tą perspektywą wsłuchaj się jeszcze raz w słowa Jezusa.

Na koniec tej modlitwy opowiedz Jezusowi o tym, co najbardziej cię poruszyło. Jeśli chcesz, pomódl się za bliskich, o których pomyślałeś na początku.