Thursday, 09 lipca 2026

Prawdziwa radość, to ta, która lubi się dzielić. Do tak przeżywanej radości zaprasza nas dzisiejszy fragment Ewangelii.

Mt 10, 7-15

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy. A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was. A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych! Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu».

Głoszenie, do którego zaprasza Jezus, zaczyna się od dawania: czasu, obecności, uważności, troski, wspólnej przestrzeni modlitwy. Najpierw jest spotkanie. Wiemy również, że towarzyszyły temu cuda, które działy się mocą Ducha danego uczniom przez Jezusa. Jak ty możesz dzisiaj dać czas, obecność, uważność Jezusowi i swoim bliskim?

Bycie posłanym zawsze wiąże się z obietnicą. Zauważ, że Jezus zaprasza do prostoty. Jednocześnie zapewnia, że sami otrzymamy to, czego nam potrzeba. Nieraz pytamy sami siebie, co mamy do zaoferowania innym. Jak wypadniemy? Czy mamy dostatecznie dużo i dostatecznie dobrych argumentów, by świadczyć o Jezusie?

Znakiem Bożej obecności i relacji z Bogiem jest pokój. Człowiek obdarzony takim pokojem jest zaproszony, by nieść go innym. Wychodzenie ku innym z darem Bożego pokoju odbywa się z delikatnością. Słuchając ponownie Ewangelii, pozwól, by Boży pokój coraz pełniej przenikał twoje serce.

Proś Boga o hojność i otwartość serca, by było ono gotowe do dawania radości i pokoju innym w prostych słowach i gestach.