Tuesday, 07 lipca 2026

Zatrzymaj się na chwilę, tak jak jesteś. Wyobraź sobie stół albo biurko z rana. Telefon, lista spraw, kubek. A obok tego Jezus, który przechodzi przez twoją codzienność i zatrzymuje się przy tobie.

Mt 9, 32-38

Przyprowadzono do Jezusa opętanego niemowę. Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę, a tłumy pełne podziwu wołały: «Jeszcze się nigdy nic podobnego nie pojawiło w Izraelu!» Lecz faryzeusze mówili: «Wyrzuca złe duchy  mocą ich przywódcy». Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».

Przyprowadzają do Jezusa człowieka bez głosu. Jezus nie robi z tego widowiska. Nie szuka braw. Chce, żeby ten człowiek odzyskał wolność. Pomyśl o momentach, gdy nie pozwalasz dojść do głosu swojemu smutkowi. Wstydowi. Złości. Albo pragnieniu, które wydaje się zbyt delikatne. Jakiej przestrzeni w tobie Jezus mógłby dziś przywrócić głos?

Jezus chodzi po miastach i wsiach. Uczy i leczy. Idzie także tam, gdzie życie jest zwyczajne. Widzi cię w twoim rytmie. W pracy, w domu, między obowiązkami. Zna twoje zmagania i chce cię wspomóc. Może przez małe światło w środku dnia. Przez czyjąś życzliwość. Przez myśl, która porządkuje serce.

Za chwilę jeszcze raz usłyszysz fragment Ewangelii. Jezus mówi: żniwo wielkie, robotników mało. Prosi, by modlić się o tych, którzy pójdą. Oni wyrastają ze wspólnoty: z rodziny, przyjaźni, parafii, małej grupy. I są podtrzymywani modlitwą, dobrym słowem, prostą obecnością. Zobacz, co dziś jest w twoim zasięgu, czym możesz podtrzymać innych: wiadomością, telefonem, pomocą w czymś konkretnym, cierpliwym wysłuchaniem…

Porozmawiaj przez chwilę z Jezusem o tym, co w tobie uciszone i potrzebuje głosu.