Monday, 06 lipca 2026

Wyobraź sobie sytuację, kiedy po długim okresie napięcia i stresu, w końcu doświadczasz ulgi i możesz posmakować życia na nowo.

Mt 9, 18-26

Gdy Jezus mówił do uczniów, oto przyszedł do Niego pewien zwierzchnik synagogi i oddając Mu pokłon, prosił: «Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i połóż na nią rękę, a żyć będzie». Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim. Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza. Mówiła bowiem sobie: «Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa». Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł:  «Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła».  I od tej chwili kobieta była zdrowa. Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy, rzekł: «Odsuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi». A oni wyśmiewali Go. Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała. Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy.

Przełożony synagogi doświadcza sytuacji granicznej. W rozpaczy przychodzi do Jezusa, a On natychmiast reaguje. To, co przeżywamy, nigdy nie jest Bogu obojętne. Cokolwiek dzieje się w naszym życiu, On w tym jest  i przeżywa to solidarnie razem z nami.

Kobieta cierpiąca na krwotok, zgodnie z Prawem, była wykluczona z życia społecznego. Uzdrawiając ją, Jezus przywraca jej możliwość bycia w bliskich relacjach z innymi ludźmi. Opowiedz Jezusowi o swoich relacjach. Co cię w nich cieszy, czego ci brakuje, za czym tęsknisz?

Jezus odsuwa zgiełkliwy tłum i w atmosferze ciszy przywraca dziewczynkę do życia. Czasami potrzebujemy odejścia na bok, wycofania, ciszy. Wtedy możemy na nowo poczuć smak życia i wartość relacji, które mamy. Pozostań teraz przez chwilę przy tym doświadczeniu.

Kończąc ten krótki moment modlitewnej ciszy, opowiedz Jezusowi, czego w tym czasie doświadczyłeś.