Sunday, 05 lipca 2026

Pomyśl o osobach, których bliska obecność jest dla ciebie pokrzepiająca, kojąca, przy których dobrze się czujesz i z którymi odpoczywasz.

Mt 11,25-30

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie”.

Jezus wychwala Boga. Swoją mowę zaczyna od dziękczynienia i podkreślenia, że wszystko, co mamy, pochodzi od Boga. Jego serce jest przepełnione wdzięcznością. Spróbuj poszukać takich Bożych darów w sobie lub wokół siebie, które zapraszają cię do wdzięczności.

Po oddaniu chwały Bogu Jezus zaprasza do wspólnego przebywania z Nim ze wszystkim, co w sobie nosimy. Jakby chciał nam przypomnieć, że przed Bogiem możemy być prawdziwi. Przez chwilę trwaj przed Jezusem prawdziwy, taki jaki jesteś, z tym, co teraz jest twoją radością, ale także z tym, co może być trudne.

Serce Jezusa, ciche i pokorne, przynosi ukojenie, pokrzepienie dla serca człowieka. Słuchając ponownie tekstu Ewangelii, pozwól, aby słowa Jezusa po prostu płynęły do twojego serca.

Niech jeszcze chwilę trwa twoje patrzenie w otwarte, pełne miłości serce Jezusa.