Saturday, 13 czerwca 2026

Spróbuj przypomnieć sobie sytuację, gdy kogoś szukałeś. Co czułeś w trakcie szukania i w momencie, gdy znalazłeś tę osobę?

Łk 2,41-51

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu.

Maryja i Józef mieli bardzo bliski i bezpośredni kontakt z Jezusem. Troszczyli się o Niego najlepiej jak potrafili. Mimo tego nie zauważyli, że rozdzielili się po uroczystościach. Ich poszukiwanie Jezusa było przepełnione „bólem serca”. Jakie myśli i uczucia ci towarzyszą, gdy patrzysz na tę scenę?

Maryja i Józef wytrwale szukali Jezusa, gdy stracili Go z oczu. Pomyśl przez chwilę o ważnych osobach w twoim życiu, które raz są bliżej ciebie, a raz dalej. Jakie emocje ci towarzyszą w ich obecności, a jakie gdy nie ma ich blisko ciebie?

Wsłuchując się ponownie we fragment Ewangelii, przyglądaj się relacji między Maryją, Józefem i Jezusem. Spróbuj dostrzec w nich prawdziwych ludzi, którzy czasami kogoś gubią, czasami kogoś nie rozumieją, ale dbają o siebie nawzajem, tak jak najlepiej potrafią.

Na koniec tej modlitwy opowiedz Bogu o tym, co zajmuje twoje serce i jest w tym momencie dla ciebie ważne.