Saturday, 06 czerwca 2026

Na początku tej modlitwy spróbuj skupić się na chwili obecnej. Rozejrzyj się i zwróć uwagę na to, co lub kto cię teraz otacza. Właśnie w tej przestrzeni pragnie się z tobą spotkać Chrystus.

Mk 12, 38-44

Jezus, nauczając rzesze, mówił: «Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok». Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».

Gdy na czymś bardzo nam zależy, często chcielibyśmy temu poświęcić wszystko. Może nam się wydawać, że wciąż robimy za mało, staramy się za mało i za mało myśli temu poświęcamy. Tak samo jest w naszych relacjach! Jezus jednak zwraca dziś uwagę na niesamowicie ważną rzecz: że jesteś wystarczający.

Bóg zna cię od zawsze. Miał cię w swoich myślach jeszcze zanim pojawiłeś się na świecie! Wie o twoich troskach, obawach i radościach. Pragnie w nich uczestniczyć. Kocha cię tak bardzo, że nie chce cię do niczego zmuszać czy przynaglać. Wystarczy Mu dokładnie to, co w tym momencie możesz Mu ofiarować, nawet jeśli jest to tylko prosta myśl, westchnienie lub czynność. Spróbuj skupić się na Jego obecności. Co chciałbyś Mu powiedzieć?

Wsłuchaj się ponownie w słowa Ewangelii. Można w nich usłyszeć deklarację bożej miłości.

Na zakończenie tej modlitwy pobądź jeszcze chwilę z Bogiem. On jest przy tobie właśnie w tym momencie, w tej rzeczywistości, w tym miejscu, w którym się akurat znajdujesz.