Sunday, 26 kwietnia 2026

Przypomnij sobie sytuację, gdy stałeś przed drzwiami, które były zamknięte. Może zdarzyło ci się zapomnieć kluczy do własnego domu, a może poszedłeś do kogoś w odwiedziny. Co czułeś, gdy po drugiej stronie drzwi usłyszałeś znajomy głos?

J 10,1-10

Jezus powiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych”. Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił. Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości”.

Głos dobrego pasterza brzmi łagodnie. Jest dla owiec gwarancją bezpieczeństwa, ponieważ nawet jeśli są w stadzie, to dla pasterza są wyjątkowe. Jezus – Dobry Pasterz wprowadza cię do swojej owczarni. Mówi do ciebie w sposób bardzo indywidualny. Woła cię po imieniu. W jaki sposób uczysz się rozpoznawać Jego głos?

Jezus mówi o sobie, że jest bramą owiec. Zaprasza cię dzisiaj do wyjątkowej intymności. Popatrz na Jego przebity bok jak na otwartą bramę. Jezus pragnie, abyś przez nią wchodził i nieustannie znajdował swoje miejsce w Jego Sercu. Jakie uczucia towarzyszą ci, gdy uświadamiasz sobie, że jesteś domownikiem Bożego Serca?

Obietnicą jedności z Jezusem jest życie w obfitości. Może trudno ci to przyjąć, gdy doświadczasz różnych braków, problemów czy upadków. Jezus wie o nich, ale nie chce, abyś się na nich koncentrował. One odbierają życie. Tymczasem Bóg chce naszego wytchnienia, pokoju i radości. Pomyśl, co jest dla ciebie życiodajne?

Na koniec modlitwy porozmawiaj z Jezusem o tym, co było dla ciebie ważne w czasie tego spotkania. Powierz Mu pragnienia twojego serca.