Wednesday, 22 kwietnia 2026

Zatrzymaj się na chwilę przy czynności, którą wykonujesz. Pomyśl, że Jezus właśnie teraz chce cię spotkać.

J 6,35-40 

Jezus powiedział do ludu: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie. Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę, ponieważ z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał. Jest wolą Tego, który Mnie posłał, abym nic nie stracił z tego wszystkiego, co Mi dał, ale żebym to wskrzesił w dniu ostatecznym. To bowiem jest wolą Ojca mego, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w Niego, miał życie wieczne. A Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”.

Jezus mówi nam, że jest chlebem życia. Porównuje siebie do najprostszego pokarmu. Jest dla nas tak dostępny i tak bliski jak chleb. Przychodzi, żeby zaspokoić nasz głód i nasze pragnienie. Każdy z nas głęboko w sercu pragnie być bezwarunkowo kochany i przyjęty. Człowiek, który kocha i jest kochany, żyje w pełni. Właśnie taką miłością czułą i bezwarunkową obdarza nas Jezus. Jakie pragnienia rozpoznajesz dziś w swoim sercu?

Bóg nie odrzuca tych, którzy do Niego przychodzą. On chce ocalić każdego człowieka. Czasem zdarza nam się myśleć o Bogu jak o tym, który chce nas ukarać i którego powinniśmy się bać. On jednak zawsze zbliża się do nas, żeby nas ratować, i przywołuje nas do siebie, żeby obdarzyć nas życiem. W jakich miejscach swojego życia najbardziej potrzebujesz Jego obecności i ocalenia?

Jezus przychodzi, żeby obdarzyć nas pełnym i wartościowym życiem tu – na ziemi. Daje nam jednak coś więcej, obiecuje nam życie wieczne. Bóg pragnie żyć z nami w wieczności. Relacja z Nim ostatecznie nie pozwoli nam umrzeć, ale przeprowadzi nas przez doświadczenie śmierci do zmartwychwstania i wieczności z Bogiem.

Możesz porozmawiać z Jezusem o tym, co najbardziej poruszyło dziś twoje serce.