Tuesday, 21 kwietnia 2026

Jezus jest miłośnikiem życia. Chce dzielić się nim obficie ze wszystkimi. Uświadom sobie, że za chwilę będzie o tym mówił do ciebie.

J 6,30-35

W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: „Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: «Dał im do jedzenia chleb z nieba»”. Rzekł do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu”. Rzekli więc do Niego: „Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!” Odpowiedział im Jezus: „Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Ludzie, z którymi rozmawia Jezus, wykonali pierwszy krok do pełni życia. Wyszli do Niego i pytali. Chcieli, by ich przekonał, że to, co głosi, jest prawdziwe i powinni Mu wierzyć. Szukali konkretnych informacji, a nie ogólników. Zastanów się, w jaki sposób przychodzisz do Boga ze swoimi wątpliwościami i jak szukasz u Niego odpowiedzi.

Jezus daje bardzo konkretną odpowiedź. Świadczy o dobroci Ojca i swojej misji. Będzie siebie hojnie rozdawać światu, nie tylko wybranej grupie ludzi. Taka postawa nadal bywa gorsząca i niezrozumiała. Jakie uczucia budzą się w tobie, gdy słyszysz, że Jezus daje siebie w pełni bez wstępnych warunków?

Lud przyjął odpowiedź Jezusa. Pytający uwierzyli Jego słowom i proszą, aby nigdy nie zabrakło chleba, który oferuje im Jezus. Może nie zrozumieli, o co proszą, może ich wyobrażenia rozmijały się z rzeczywistością. Nie przeszkadza to Panu, by złożyć obietnicę. Usłysz, jak mówi do ciebie: Przychodź, a nigdy nie poczujesz głodu ani pragnienia.

Porozmawiaj z Jezusem o swoich głodach. Poproś, aby pomógł Ci zaspokoić te największe.