Monday, 20 kwietnia 2026

Wyobraź sobie, że stoisz na brzegu jeziora i obserwujesz przypływające łodzie. Poczuj powiew wiatru i usłysz gwar ludzi, którzy z niepokojem szukają Jezusa.

J 6,22-29

Nazajutrz, po rozmnożeniu chlebów, tłum stojący po drugiej stronie jeziora spostrzegł, że poza jedną łodzią nie było tam żadnej innej oraz że Jezus nie wsiadł do łodzi razem ze swymi uczniami, lecz że Jego uczniowie odpłynęli sami. Tymczasem w pobliże tego miejsca, gdzie spożyto chleb po modlitwie dziękczynnej Pana, przypłynęły od Tyberiady inne łodzie. A kiedy ludzie z tłumu zauważyli, że nie ma tam Jezusa ani Jego uczniów, wsiedli do łodzi, dotarli do Kafarnaum i tam szukali Jezusa. Gdy zaś odnaleźli Go na przeciwległym brzegu, rzekli do Niego: „Rabbi, kiedy tu przybyłeś?” W odpowiedzi rzekł im Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do syta. Zabiegajcie nie o ten pokarm, który niszczeje, ale o ten, który trwa na życie wieczne, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec”. Oni zaś rzekli do Niego: „Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?” Jezus, odpowiadając, rzekł do nich: „Na tym polega dzieło Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał”.

Tłum zadał sobie wiele trudu, by odnaleźć Jezusa, płynąc łodziami aż do Kafarnaum. Jednak Jezus pozwala zobaczyć ich prawdziwe intencje: szukają Go, bo najedli się do syta. Zastanów się, co sprawia, że szukasz bliskości Boga?

Jezus zachęca, by zabiegać o pokarm, który trwa na życie wieczne. W codziennym zabieganiu łatwo skupić się wyłącznie na sprawach materialnych, sukcesach czy komforcie. Co daje ci nadzieję, która nie przemija wraz z kończącym się dniem?

Ludzie pytają Jezusa, co mają czynić, by podobać się Bogu, spodziewając się listy konkretnych zadań. On jednak odpowiada, że najważniejszym dziełem jest wiara w Tego, którego Bóg posłał. Wiara nie jest tylko jednorazowym aktem, ale codziennym wysiłkiem ufności Jezusowi, nawet gdy wiatr jest przeciwny.

Na koniec porozmawiaj z Jezusem o tym, co najbardziej poruszyło cię w tym fragmencie Ewangelii. Podziękuj za dar wiary, który pozwala ci widzieć i odczuwać więcej.