Tuesday, 07 kwietnia 2026

Na początku tej modlitwy przypomnij sobie sytuację, w której ktoś pocieszył cię, gdy tego bardzo potrzebowałeś.

J 20,11-18

Maria Magdalena stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa – jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: „Niewiasto, czemu płaczesz?” Odpowiedziała im: „Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono”. Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: „Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?” Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: „Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę”. Jezus rzekł do niej: „Mario!” A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, to znaczy: Mój Nauczycielu! Rzekł do niej Jezus: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: «Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego»”. Poszła Maria Magdalena i oznajmiła uczniom: „Widziałam Pana”, i co jej powiedział.

Maria Magdalena przeżywa żałobę po śmierci Jezusa. Pozwala sobie na to, aby opłakać śmierć kogoś, kogo pokochała z całego serca. To doświadczenie zostaje jednak zakłócone odkryciem, że grób Jezusa jest pusty. Spotkanie aniołów umożliwia jej wypowiedzenie tego, co naprawdę czuje. Na kogo możesz liczyć, gdy przeżywasz coś trudnego w swoim życiu i potrzebujesz wysłuchania lub rozmowy?

Maria Magdalena początkowo nie rozpoznaje Jezusa ani po wyglądzie, ani po Jego głosie. Dopiero gdy słyszy swoje imię, wszystko się zmienia. Jej serce na nowo wypełniają entuzjazm i nadzieja. Z czułością odpowiada Jezusowi i chce zatrzymać Go przy sobie. Pozostań przez chwilę w ciszy i spróbuj wyobrazić sobie Jezusa, który z miłością wypowiada twoje imię.

Maria Magdalena otrzymuje od Jezusa zadanie zaniesienia dobrej nowiny uczniom. Staje się przez to Apostołką radości Zmartwychwstałego. Kto w twoim życiu sprawia, że się uśmiechasz? Możesz podziękować Bogu za te osoby.

Jezus zaprasza również ciebie, abyś zaniósł Jego radość innym. Na zakończenie pomyśl, w jaki sposób mógłbyś podzielić się z innymi Jego miłością.