Saturday, 14 lutego 2026

Wyobraź sobie, że Jezus chce cię wysłać z misją głoszenia Ewangelii. Nie pyta cię o przygotowanie i wykształcenie, ale o gotowość serca.

Łk 10,1-9

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże”.

Mistrz posyła swoich uczniów, którzy wcześniej widzieli Jego znaki i cuda. Słyszeli, jak z mocą naucza. Spotkali się również z nieprzychylnością przywódców religijnych Izraela, co mogło budzić u nich lęk. Choć Jezus i uczniowie doświadczali trudów głoszenia Ewangelii, to jednak nie dali się zniechęcić. Co dodaje ci odwagi w realizowaniu misji, do jakiej zaprasza cię Jezus?

Jezus, posyłając swoich uczniów, wyposaża ich w swoją łaskę. Ufa im, że mają dość doświadczenia i mądrości, by swoim autentycznym życiem inspirować i pociągać innych do Boga. Zaprasza, aby ich świadectwo życia było pełne prostoty i otwartości. Zachęca ich również do tego, aby nie troszczyli się przesadnie o sprawy materialne, bo wolność od nich da im „lekkość” i pogodę ducha. W jaki sposób te słowa odnoszą się do twojego życia?

Uczniowie nie mają reprezentować swoich opinii, tworzyć struktur czy rekrutować kolejnych członków. Mają być zwiastunami pokoju oraz tymi, którzy wleją w serca ludzi nadzieję. Spróbuj przypomnieć sobie sytuację, w której twoja postawa przyniosła komuś więcej pokoju i nadziei.

Na zakończenie tej modlitwy możesz poprosić Jezusa o serce wolne od lęku i siłę, aby móc świadczyć o Nim na co dzień.