Monday, 02 lutego 2026

Na początku dzisiejszej modlitwy uświadom sobie, że Bóg już oczekuje z radością na spotkanie z tobą.

Łk 2, 22-40

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie,  zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jeruzalem człowiek imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela; a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Z natchnienia więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwalasz odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela». A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu». Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim,  którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Maryja i Józef przynoszą małego Jezusa do świątyni zgodnie z obowiązującym prawem, aby przedstawić Go Bogu. Przychodzą do Ojca z Tym, Który jest najcenniejszy. Także ty jesteś zaproszony do przedstawiania w czasie modlitwy tego, co najistotniejsze dla ciebie. W tej chwili możesz podzielić się z Bogiem tym, co najbardziej cię porusza. On wysłucha cię z pełną uważnością.

Symeon nie tylko przychodził do Boga z tym, co było w Jego sercu, ale aktywnie wyczekiwał wypełnienia się Bożej obietnicy. Możliwe, że miewał chwile zwątpienia. One są czymś bardzo ludzkim. Istotne jest jednak to, że nie zrezygnował z oczekiwania. Symeon ciągle miał nadzieję, że przed śmiercią ujrzy Mesjasza. Na co obecnie oczekujesz? Jeśli czekanie przedłuża się, możesz przyjść do Boga ze wszystkimi emocjami, jakie się w tobie w związku z tym pojawiają.

Prorokini Anna opowiadała innym o Bogu, którego poznała na modlitwie. To nie był ktoś abstrakcyjny, lecz bliski. Bóg niosący nadzieję i pocieszenie, jest kimś, o kim chcemy mówić ludziom. Nie po to, by ich do czegoś zmuszać, lecz by inspirować. Zastanów się, w jaki sposób możesz dziś stać się dla kogoś świadkiem Dobrej Nowiny.

Opowiedz Bogu, co ważnego dla ciebie wydarzyło się w czasie modlitwy. On z pewnością chętnie posłucha.