Thursday, 01 stycznia 2026

Spróbuj wyobrazić sobie młodą mamę, która trzyma w ramionach swoje pierwsze, malutkie dziecko. Ostrożnie je do siebie przytula, niepewna, czy robi to we właściwy sposób. Spróbuj przyjrzeć się twarzy tej kobiety, jej delikatnym, pełnym czułości gestom. Jakie emocje dostrzegasz w jej oczach?

Łk 2,16-21

Pasterze pośpiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa oraz leżące w żłobie Niemowlę. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, zdumieli się tym, co im pasterze opowiedzieli. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to zostało przedtem powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

Maryja jest w momencie poczęcia Jezusa bardzo młodą dziewczyną. Mimo to odważnie podejmuje się tego, co zostało przed Nią postawione, i rodzi chłopca, małe dziecko, które ma w przyszłości zbawić świat! Jakie wyzwania masz teraz przed sobą? Spróbuj opowiedzieć o nich Bogu Ojcu, który patrzy na ciebie z nieskończoną miłością.

Czas poczęcia, ciąży i rozwiązania nie jest dla Maryi czasem spokojnym. Zwiastowanie, niepewność związana z decyzją Józefa, długa podróż, poród w stajni i dziwne wieści przekazane przez pasterzy mogły być dla młodej mamy niezwykle przytłaczające. A jednak Maryja nie straciła ufności i wiary w to, że Jej rodziną opiekuje się dobry, pełen miłości Bóg! Jakie rzeczy, plany i wyzwania chciałbyś złożyć w Jego ręce?

Wsłuchując się jeszcze raz w słowa Ewangelii, spróbuj przyjrzeć się Maryi, która „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”.

Na zakończenie tej modlitwy możesz opowiedzieć Bogu i Maryi o tym, co szczególnie dotknęło twojego serca.